…Η φωνή ράγισε κι έσπασε έπειτα από λίγο. Έμεινε το τοπίο με τη βροχή. Έμεινα κι εγώ. Αυτό θα 'παιρνα μαζί μου».
(Συνέντευξη του Θ.Αγγελόπουλου στον Μισέλ Φάις που δημοσιεύθηκε στη «Βιβλιοθήκη» της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ 31/05/2002).
![]()
- Μ' ενδιαφέρει αν στη νεότητά σου υπήρχε κάποιο πρόσωπο το οποίο σου υποδείκνυε βιβλία ή να σε τροφοδοτούσε με βιβλία...
«Όχι».
- Είτε από το οικογενειακό, είτε από το φιλικό περιβάλλον...
«Η μητέρα μου διάβαζε τη Γραφή και ο πατέρας μου εφημερίδα. Έπειτα, τα χρόνια εκείνα, χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, σε μια οικογένεια σαν τη δική μου, που πάλευε για την επιβίωση, το βιβλίο δεν ήταν εύκολη καταφυγή».
- Πότε έπιασες στα χέρια σου βιβλίο για πρώτη φορά;
«Ανακάλυψα μόνος μου το βιβλίο. Κάποια μέρα, παίζοντας σ' ένα υπόγειο του σπιτιού, ανακάλυψα σ' ένα παλιό μπαούλο μερικά βιβλία του πατέρα μου. Από την εποχή που ήταν εμποροϋπάλληλος στην Πάτρα».
Από τον Ιούλιο του 2008, οπότε και μας παραχωρήθηκε ως έδρα ο πρώτος όροφος του παλαιού Κοινοτικού Καταστήματος Ερμιόνης, λειτουργούμε καθημερινά με εθελοντές, έχοντας κατορθώσει η συλλογή των βιβλίων μας να έχει ξεπεράσει τους 8.000 τόμους.



